Kliknij tutaj --> 🐒 motyw powrotu do domu w filmie

Podbijam temat, poszukuję właśnie jakichś propozycji tego rodzaju, w miarę ambitnych. Motyw jakiegokolwiek powrotu, jakkolwiek rozumianego. Motyw żony - Motyw żony w filmie. Kolor Purpury, reż. Steven Spielberg. Jest to historia ukazująca życie młodej dziewczyny, brutalnie i okrutnie traktowanej przez własnego ojca. W końcu zmuszona zostaje do zamążpójścia za wdowca, co także nie jest dla niej drogą szczęścia. Jako jego żona jest traktowana brutalnie i bez Biblijny motyw syna marnotrawnego w „Innym świecie” został zrealizowany przez Herlinga-Grudzińskiego poprzez przytoczenie historii Pamfiłowa – starego Kozaka znad Donu i jego syna Saszy – żołnierza Armii Czerwonej. Przypomnijmy, że w oryginale święty Łukasz opisał losy młodego człowieka, który wyrusza w świat, zabierając Opowiadanie Ernesta Hemingwaya przedstawia prostą historię pewnego starego rybaka o imieniu Santiago, który wpływa w morze, aby złowić wielką rybę. Co znamienne, czytelnik nie dowiaduje się praktycznie niczego o głównym bohaterze, przez co jego postać i losy stają się uniwersalne i można je odnieść do życia każdego człowieka. Fakt, że pomimo podeszłego wieku i dużego Jednakże nie ma też powrotu do "starych" porządków, gdyż władzę w domu Stomilów przejmuje służący Edek. Scena finałowa dramatu kończy się tańcem zwycięzcy, co Stomil gorzko komentuje następującymi słowami: "Miał być rząd dusz, a nadchodzą rządy chama". Site De Rencontre Ado Celibataire Sans Inscription. Powrót to czynność polegająca na dotarciu do miejsca, z którego rozpoczęło się wędrówkę, wyprawę, misję. Powrót zakłada pokonanie jakiegoś dystansu, udział w jakimś przedsięwzięciu, ale może być to także powrót symboliczny- na przykład powrót do czasów dzieciństwa, powrót do przeszłości, powrót do korzeni. Czynność powrotu ma wiele znaczeń, wiąże się z motywem wędrówki jako sposobem na poznawanie otaczającego świata oraz własnej natury czy osobowości. Zależnie od okoliczności i celu wyprawy, można wymieniać powroty udane lub nieudane, szczęśliwe bądź pechowe czy też realne lub niemożliwe (np. powrót z wędrówki i powrót do przeszłości). „Władca pierścieni. Powrót króla” reż. Peter Jackson„Marzyciel” reż. Mark Foster„Rzeka bez powrotu” (USA, 1954) reż. Otto Preminger„Ptasiek” (1984) reż. Alan Parker„Powrót Batmana” (1992, USA) reż. Tim Burton„Powrót człowieka zwanego koniem” (1976, USA) reż. Irvin Kershner„Powrót do Howards End” (1992, Wielka Brytania) reż. James Ivory„Powrót do przyszłości” (1985, USA) reż. Robert Zemeckis„Powrót żywych trupów” (1985, USA) reż. Dan O`Bannon„Tam i z powrotem” (2001, Polska) reż. Wojciech Wójcik Wyjeżdżając zaledwie trzy tygodnie temu z Nicei przez głowę by mi nie przeszło, że dziś spacer po Promenadzie Anglików nie byłby już możliwy, a wieczorem będzie tam obowiązywała godzina policyjna... Nie wiedziałam też, że cały świat zatrzyma się w miejscu, a oglądanie kolejnych pięknych zakątków będzie możliwe tylko na ekranach telewizorów - przynajmniej na razie, dlatego dziś nietypowo spieszę z listą filmów, które umilą Wam ten niespodziewany czas! #1 Sekretne życie Waltera Mitty Tytułowy bohater to marzyciel, zbyt oddany szarej codzienności, by uciec dalej niż w świat wyobraźni. Kto by pomyślał, że to właśnie praca przyczyni się do tego, że wyruszy w podróż swojego życia i odważy na zmiany… Niezwykle inspirujący i dający kopa z pozytywną energią! MIEJSCE AKCJI: Grenlandia, Himalaje, Islandia, Stany Zjednoczone #2 Dzika droga Adaptacja autobiograficznej powieści Cheryl Strayed, która porzuca trudy życia i wyrusza w pieszą wędrówkę legendarnym szlakiem Pacific Crest Trail, ciągnącym się od Meksyku aż po granicę Kanady, próbując odnaleźć siebie i rozpocząć życie na nowo. Zachwyca widokami i skłania do refleksji. MIEJSCE AKCJI: Meksyk, Kanada, Stany Zjednoczone #3 Wszystko za życie Młody chłopak po studiach rzuca wszystko i wyrusza autostopem na Alaskę – z pasją opowiada widzom o swojej wielkiej przygodzie, zaskakując odwagą i… kusząc wolnością. MIEJSCE AKCJI: Ameryka Północna #4 Siedem lat w Tybecie Oparta na prawdziwych wydarzeniach historia austriackiego himalaisty, który podczas swojej kolejnej wyprawy, z powodu wybuchu wojny nie może wrócić do domu. Podczas przymusowego pobytu w Tybecie poznaje młodego Dalajlamę. Będziecie świadkami głębokich przemian, a ciekawe tło historyczne i bogaty obraz tybetańskich tradycji z pewnością zrobi na Was wrażenie! To typ filmu, który można oglądać w kółko bez końca. MIEJSCE AKCJI: Tybet #5 Prosta historia Pewien staruszek wyrusza w podróż z Iowa do Wisconsin, by pojednać się z chorym bratem, mając do dyspozycji… mały traktor z przyczepą. Droga mija mu w niespiesznym tempie, takim jak widzowi kolejne obrazy na ekranie, a mimo to cała historia zakorzeni się głęboko w Waszych sercach. MIEJSCE AKCJI: Stany Zjednoczone #6 Droga życia Syn pewnego lekarza ginie w czasie wędrówki Szlakiem Świętego Jakuba. Jego ojciec, który przybywa do Europy po szczątki syna, postanawia uczcić jego pamięć i przejść tę drogę za niego. To film, który ogląda się duszą i potężna dawka motywacji do mierzenia się z przewrotnością losu… MIEJSCE AKCJI: Francja, Hiszpania #7 Pociąg do Darjeeling Trzej skłóceni bracia wyruszają pociągiem w podróż dookoła Indii, by odnaleźć siebie i naprawić rodzinne więzi. W końcu całkiem niespodziewanie lądują na samym środku pustyni z… niezbyt survivalowym ekwipunkiem. To wyprawa przesycona kolorami i zapachami Indii, a do tego wszystko, czego trzeba na poprawę humoru. MIEJSCE AKCJI: Indie #8 Dzienniki Motocyklowe Biograficzna opowieść o dwójce przyjaciół, którzy na starym motocyklu ruszają na podbój Ameryki Południowej. Nieco wyidealizowana, choć świetnie pokazana historia z zachwycającą scenerią. MIEJSCE AKCJI: Ameryka Południowa #9 Jak dogonić szczęście Pewien psychiatra, przeżywający kryzys zawodowy i prywatny, postanawia porzucić wygodne życie i wyruszyć w samotną podróż w poszukiwaniu prawdziwego szczęścia. Męski odpowiednik kultowego filmu Jedz, módl się i kochaj to idealne określenie dla tej produkcji. MIEJSCE AKCJI: Afryka, Chiny, Paryż, Stany Zjednoczone #10 Everest Spektakularny film akcji oparty na jednej z najtragiczniejszych w historii wypraw na Mount Everest. Niesamowita opowieść o walce człowieka z żywiołem i zdjęcia zapierające dech w piersiach. MIEJSCE AKCJI: Himalaje #11 Piknik z niedźwiedziami Autora książek podróżniczych, Billa Brysona nikomu przedstawiać nie trzeba. Zobaczcie jednak co się wydarzy, gdy postanawia wyruszyć na wędrówkę przez Apallachy, zabierając ze sobą jednego z przyjaciół. Dla wszystkich szukających sensu życia! MIEJSCE AKCJI: Ameryka Północna, Kanada #12 O północy w Paryżu Jeśli śledzić losy zakochanych zaręczonych to tylko w mieście miłości! A nikt tak nie zarazi Was paryską fantazją miłosną jak Woody Allen :) Aż chce się pojechać do Paryża! MIEJSCE AKCJI: Francja #13 Jedz, módl się i kochaj Nie pierwszy raz daleka wyprawa okazuje się najlepszym impulsem do życiowych przemyśleń i zmian. Bohaterka tej historii wyrusza w roczną podróż najpierw do Włoch, później do Indii i na Balii. Nowe doświadczenia pomagają jej zaakceptować przeszłość i z odwagą spojrzeć przyszłość. Dla jednych nieco naiwna historia, dla drugich pozytywny klasyk. MIEJSCE AKCJI: Indie, Indonezja, Włochy #14 Pożegnanie z Afryką Adaptacja autobiograficznej powieści Karen Blixen, która przyjeżdża do Kenii, by wyjść za mąż i założyć plantację kawy. Niemal 100%-owy romans, ale zrealizowany z rozmachem i zachwycający pięknem kenijskiej przyrody! MIEJSCE AKCJI: Kenia #15 Operacja bracia Inspirowany prawdziwymi wydarzeniami film opowiada niewiarygodną historię międzynarodowej grupy agentów specjalnych i tajnych operacji, umożliwiających ucieczkę do Izraela tysiącom Etiopczyków. A wszystko pod przykrywką fałszywego hotelu dla prawdziwych turystów… MIEJSCE AKCJI: Sudan, Izrael #16 Miłość na safari Spadek w postaci rezerwatu w RPA to marzenie niejednego odkrywcy, a jednak może przysporzyć sporo zamieszania. Tym bardziej, gdy głos rozsądku zagłusza serce wyrywające się nie tylko do egzotycznych zakątków Afryki… Romantyczna historia dla miłośników Czarnego Lądu. MIEJSCE AKCJI: Stany Zjednoczone, Republika Południowej Afryki #17 Green book Drobny cwaniaczek z Bronksu zostaje szoferem ekstrawaganckiego muzyka z wyższych sfer i razem wyruszają na wielotygodniowe tournée. Poruszający film, który ukazuje, że w walce o równość znaczenie mają tak samo duże, jak i małe gesty. MIEJSCE AKCJI: Stany Zjednoczone #18 Wierny ogrodnik Dwoje ludzi przemierza Afrykę niosąc pomoc wszystkim potrzebującym. Gdy jedna z ich wypraw kończy się tragicznie, wychodzi na jaw, że za wieloma krzywdami stoi gigantyczny spisek korporacji farmaceutycznych… Ten mądry film otwiera oczy na problemy współczesnego świata, przekazując ważne treści. Nie można obok niego przejść obojętnie! MIEJSCE AKCJI: Anglia, Kanada, Kenia, Sudan #19 Hotel Marigold Grupa emerytowanych Anglików wyrusza na wakacje do ekskluzywnego hotelu w Indiach, ale na miejscu okazuje się, że wspaniały zajazd jest jedynie wizją przyszłości. Biorą sprawy w swoje ręce i przekonują, że starość jest fajna! Dawka dobrego humoru i wspaniała sceneria gwarantowane :) MIEJSCE AKCJI: Indie Jestem ciekawa, czy widzieliście już któryś z tych filmów? A może coś byście dopisali do tej listy? Koniecznie podzielcie się swoimi typami i wrażeniami :) Inspiracji nigdy dość! Itaka to grecka wyspa leżąca na Morzu Jońskim, według Homera ojczyzna Odyseusza, do której przez wiele lat wracał on z wojny trojańskiej. Itaka stała się również popularnym symbolem funkcjonującym w kulturze jako wymarzone miejsce, do którego człowiek dąży przez całe życie. Itaka to także upragniony cel znajdujący się u kresu długiej oraz wyczerpującej podróży. Z motywem Itaki nierozerwalnie związany jest topos powrotu do domu, który zostanie omówiony w poniższej pracy. Odyseja „Odyseja” Homera opowiada o dziesięcioletnim, pełnym przygód powrocie legendarnego króla Itaki, Odyseusza, do domu, gdzie czeka na niego utęskniona żona, Penelopa. W obliczu powrotu Odys wykazuje się nadzwyczajną inteligencją, sprytem i wytrwałością. Konsekwentnie dąży do wyznaczonego celu, nie zważając na wszystkie przeciwności, jakie przynosi los. Mimo że jego samego oraz jego wojsko często spotykają różnego rodzaju niebezpieczeństwa, to przede wszystkim dzięki jego mężnej postawie udaje się je pokonać. Tytułowy bohatera dzieła Homera powraca do domu z ogromnym poświęceniem, bohaterskością i męstwem, jak wówczas, gdy wyłupuje oko cyklopowi. O jego sprycie i przebiegłości świadczy także przebranie się za owcę w jaskini Polifema, aby się z niej wydostać. Odyseusz nigdy się nie poddaje i nie ma dla niego sytuacji bez wyjścia, a wszystkie problemy, jakie go spotykają, potrafi z sukcesem rozwiązać. Wielokrotnie ratuje życie swoim podwładnym, choć musi w tym celu zaryzykować własne zdrowie. Mając to wszystko na uwadze, można uznać, że zaprezentowany w konwencji przygodowej powrót Odysa do domu symbolizuje ludzki upór, konsekwencję, nieustępliwość i zaangażowanie. Jego wieloletni powrót uosabia gotowość do pokonywania własnych słabości i walki z najtrudniejszymi przeciwnościami losu. W konsekwencji król Itaki po trwającej dziesięć lat, pełnej przygód i trudów tułaczce dociera do rodzinnego miasta i spotyka się z wierną żoną. Wieloletni powrót Odysa niewątpliwie jest dużą próbą dla jego rodziny i jego samego. Jest to przede wszystkim próba wierności i miłości, którą bez wątpienia udało się bohaterom przejść. W „Odysei” motyw powrotu do domu został zaprezentowany w sposób dosłowny i w konwencji przygodowej, jako długa podróż Odysa ukazująca niezłomny charakter i bohaterską postawę oraz stanowiąca wyzwanie dla niego i jego najbliższych. Rozpatrując go na płaszczyźnie symbolicznej, można dojść do wniosku, że symbolizuje ludzką determinację, męstwo, odwagę i konsekwencję w dążeniu do celu, jakim w tym przypadku jest Itaka. W pustyni i w puszczy Oś fabuły „W pustyni i w puszczy” stanowi podróż dwojga młodych bohaterów – czternastoletniego Stasia i ośmioletniej Nel – przez dziką Afrykę. Najpierw zostają porwani przez Fatmę, a następnie uciekają z niewoli i przez wiele dni powracają do domu. W tym czasie muszą wzajemnie się wspierać, dlatego Staś opiekuje się młodszą Nel, a ona wstawia się za nim, gdy jest bity. Pełen niebezpieczeństw powrót przez Afrykę sprawia, że Staś w ogromnym stopniu dojrzewa i z nieco zawadiackiego chłopca o nonszalanckim usposobieniu przeistacza się w odpowiedzialnego mężczyznę. Powrót uczy go pokory i temperuje młodzieńczy, pełen entuzjazmu charakter. Takie wydarzenia jak zabójstwo porywaczy odciskają na Stasiu ogromne piętno i pozostawiają trwały ślad na jego psychice. Związania z podróżą konieczność ochraniania i opiekowania się młodszą Nel daje mu do zrozumienia, że najważniejsze w życiu jest bezpieczeństwo i troska o najbliższych. Powrót wzmaga w nim również uczucia patriotyczne i religijne, co najlepiej widać, gdy na torturach jest zmuszany do przyjęcia religii Mahdiego. Wyprawa decyduje, że Staś przeistacza się w prawdziwego bohatera, będącego nieocenionym opiekunem bezbronnej Nel. Ona również w trakcie powrotu ulega dużej metamorfozie, zmieniając się z niewinnej dziewczynki w małą kobietę świadomą swoich walorów. Doskonałym przykładem potwierdzającym tę tezę jest umiejętność wywierania wpływu na Stasia, którego potrafi wykorzystać dla własnych celów, tak jak np., gdy na jej prośbę chłopak nie zabija słonia Kinga. Nel poznaje nieznany jej dotąd świat przemocy, nienawiści i śmierci, co bez wątpienia poszerza jej horyzonty i przyczynia się do dojrzałości emocjonalnej oraz społecznej. Powrót do domu uczy ją odpowiedzialności, walki ze strachem i odwagi. W trudnych chwilach nie załamuje się i dzielnie trwa przy Stasiu, starając się mu pomagać najlepiej, jak tylko umie. Ostatecznie młodzi bohaterowie dzięki wzajemnej pomocy, wsparciu i odwadze osiągają swój cel. Odys – Leopold Staff Motyw Itaki pojawia się w wierszu „Odys” Leopolda Staffa. Na podstawie jego tytułu łatwo wywnioskować, że odwołuje się on do mitologicznego bohatera „Odysei” Homera, uchodzącego za symbol determinacji, niezłomności, zaradności, sprytu i wytrwałości. Zaciekłe dążenie do celu wbrew wszelkim przeciwności sprawiło, że został zapamiętany jako niezłomny podróżnik uosabiający chęć odkrywania, wędrowania i poznawania nieznanych dotąd miejsc. W wierszu Leopolda Staffa takim Odysem wracającym do swej Itaki staje się każdy z nas. Podmiot liryczny ilustruje bowiem wędrówkę zwykłego człowieka, która pełna jest zakrętów, wybojów i innych trudności. Trudy podróży do celu, jakim jest Itaka, sprawiają, że człowiek często popełnia błędy i musi mierzy się z kolejnymi wyzwaniami. Staff ujmuje więc ludzkie życie jako ciągłą podróż, tak jak życie Odysa było niekończącą się wędrówką. Poeta zdaje się mówić, że każdego dnia dokądś idziemy i skądś wracamy, napotykając w międzyczasie na niejedną przeszkodą. Nieważne jest to, czy uda się nam ją pokonać, bo nawet pomimo naszej determinacji, zawziętości i zapalczywości zawsze dochodzi się gdzie indziej, niż się chciało. Ponadto podmiot liryczny podkreśla, że nasza życiowa podróż bez względu na wszystko ma swój koniec, którym jest oczywiście śmierć, po której zostaje już tylko nagrobek. Itaka oznacza zatem kres ludzkiego życia i symbolizuje śmierć. Na koniec osoba mówiąca stwierdza, że każdy z nas jest Odysem wracającym do swojej Itaki. Wykorzystanie motywu Itaki Staffa służy więc ukazaniu metafory życia jako ciągłej wędrówki. Poprzez ten topos podmiot liryczny pokazuje, że od początku do końca naszych dni dokądś zdążamy, aby w końcu powrócić do domu. Przedwiośnie Motyw powrotu do domu pojawia się także w „Przedwiośniu” na przykładzie Seweryna Baryki – ojca głównego bohatera. Po wyjeździe z Polski na wschód w celach zarobkowych Seweryn zadomawia się w rosyjskim Baku, gdzie znajduje dobrze płatną pracę. Następnie w trakcie krótkiego pobytu w Polsce bierze ślub z Jadwigą Barykową i wraz z nią na stałe osiada w Baku. Tam przez kilka lat wiedzie wraz rodziną szczęśliwe życie, jednak kiedy wybucha I wojna światowa, Seweryn musi udać się na front. Gdy wojenny koszmar dobiega końca, Baryka przemierza setki kilometrów, aby powrócić do domu. Pragnie ujrzeć ukochaną Jadwigę i małego Czarusia, lecz okazuje się to niemożliwe, ponieważ żona nie żyje. Cezary co prawda uchował się z życiem, ale samotnie cierpi nędzę i głód. Powrót do domu staje się więc wielkim dramatem i rozczarowaniem dla Seweryna. Z drugiej strony jest to niespodzianka dla syna przekonanego o śmierci ojca. Po powrocie Cezary przekonuje się, że w trakcie wojny ojciec bardzo się zmienił i jest zupełnie innym człowiekiem, niż był przed pójściem na front. Zniszczony fizycznie, niezdolny do działania i zarabiania pieniędzy, Seweryn ukrywa się i udaje człowieka chorego psychicznie, bo boi się, że zostanie zidentyfikowany przez Rosjan i ukarany za dezercję do wojska polskiego. Wraz z Cezarym ojciec postanawia w końcu powrócić do Polski i po wielu latach po raz kolejny zobaczyć ojczyznę. Decyzję o powrocie do domu rozumianego jako ojczyzna można traktować jako wyraz patriotyzmu i miłości do Polski, choć trzeba mieć też na uwadze względy materialne i trudną sytuację finansową bohaterów. Wszak nie mieli nic do stracenia, bo rewolucja pozbawiła ich wszystkiego. Seweryn tłumaczy synowi, że ich powrót to wielka szansa, bo Polska to kraj nowoczesny, gdzie buduje się szklane domy, panuje równość, a obywatele są szczęśliwi. Ostatecznie Seweryn nie kończy podróży i umiera w jej trakcie. W „Przedwiośniu” mamy zatem do czynienia z motywem powrotu ujętym do domu w kontekście powrotu z wojny do Baku oraz z Baku do Polski. Motyw powrotu jest więc przedstawiony w sposób dosłowny, w sensie fizycznym. O ile powrót z wojny do Baku nie odgrywa istotnej roli w powieści, o tyle powrót do Polski to ważny element fabuły oraz wymowy ideowej „Przedwiośnia”. Za jego pomocą poznajemy bowiem utopijną koncepcję szklanych domów będących wyrazem idealistycznych marzeń Seweryna. Chcąc przekonać Cezarego do powrotu do Polski, roztacza przed nimi właśnie taką wizję. Tym samym rozbudza jego ciekawość i porusza wyobraźnię, co zmusza Cezarego do zadumania się nad kwestią polskości, a także przedstawia idealistyczną wizję państwa, która jest marzeniem Seweryna. Powrót do Polski pozwala też zbliżyć się do siebie Cezaremu i Sewerynowi po długiej rozłące wojennej. Mały Książę Powiastka filozoficzna Antoine de Saint-Exupéry’ego przedstawia dzieje tytułowego bohatera, który opuszcza swoją planetę i udaje się w międzygalaktyczną podróż. W jej trakcie poznaje wiele różnych postaci, aż w końcu ląduje na ziemi, gdzie od lisa dowiaduje się, że osoba „oswojona”, czyli ktoś, z kim nawiązaliśmy bliską relację, jest dla nas wyjątkowa i jedyna w swoim rodzaju. Zyskawszy tę świadomość, Mały Książę postanawia powrócić do pozostawionej samotnie na róży, ponieważ wie, że dla niego jedyna i musi do niej wracać. Dojrzewa i pojmuje, że kocha różę, a planeta B-612 to jego przeznaczanie, jego Itaka, którą ponownie pragnie zobaczyć. W celu realizacji planu i powrotu na ziemię Mały Książę musi ponieść śmierć, bo jego ciało jest zbyt ciężkie, aby udać się w międzyplanetarną podróż. Z tego względu żegna się z przyjacielem lotnikiem i daje się ugryźć żmii. Czytelnik nie widzi zatem jego powrotu, gdyż jest on wyrażony w sposób metaforyczny, jako wędrówka duszy. Tenże powrót udowadnia, że najważniejsze jest to, czego nie widać, czego początkowo nie rozumie lotnik, rozpaczając nad śmiercią Małego Księcia. Dopiero po jakimś czasie dochodzi do niego, że jego przyjaciel nie umarł, ale powrócił do swej Itaki, czyli planety B-612, gdzie zostawił ukochaną różę. Motyw powrotu może być ukazywany w sposób dosłowny, jako powrót do domu w sensie fizycznym rozumiany jako przemieszczanie się z miejsca na miejsce, czego dowodem są dzieła „Przedwiośnie”, „W pustyni i w puszczy” i „Odyseja”. Z kolei na podstawie wiersza „Odys” i utworu „Mały Księcię” widać, że motyw powrotu obrazowany jest również w sposób metaforyczny. Powrót to wielkie wyzwanie dla bohaterów literackich, którzy w jego trakcie muszą mierzyć się z różnymi przeszkodami, jednak wiąże się ono ze szczęściem i spełnieniem. Po powrocie bohaterowie stają się bowiem dojrzalsi, mądrzejsi oraz bardziej doświadczeni. W kontekście wniosków warto też zauważyć, że powrót to proces pełen rozmaitych emocji, który zmusza człowieka do skonfrontowania się ze światem, samym sobą lub innymi ludźmi. Bibliografia I Literatura podmiotu: 1. De Saint-Exupéry Antoine, Mały Książę, Warszawa, Kama, 1996, ISBN 8371530633, 2. Homer, Odyseja, Wrocław, Ossolineum, 2003, ISBN 8304044625, 3. Sienkiewicz Henryk, W pustyni i w puszczy, Kraków, Zielona Sowa, 2010, ISBN 9788376237480, 4. Staff, Odys, [w:] Dziewięć muz, Warszawa, PIW 1958, s. 66, 5. Żeromski Stefan, Przedwiośnie, Kraków, Spes, 2000, ISBN 8388468472. II Literatura przedmiotu: 1. Kosmal Lucyna, Stefański Janusz, Wątróbski Adam, Język polski od A do Z: Starożytność Średniowiecze: repetytorium, Warszawa, Kram, 1998, rozdz.: Odyseusz jako inspiracja literackiego motywu wędrowca (homo viator), s. 50-53, 2. Osmoła Józef, Przedwiośnie Stefana Żeromskiego, Lublin, Biblios, 2012, ISBN 9788386581160, s. 23-30, 3. Polańczyk Danuta, Mały Książę, Ziemia, planeta ludzi, Lublin, Biblios, 2010, ISBN 9788386581283, s. 18-22. Ramowy plan wypowiedzi: 1. Teza: Motyw Itaki i powrotu do domu ukazuje emocje, przeżycia, losy i postawy bohaterów wracających do domu. 2. Kolejność prezentowanych argumentów: a) Odyseja: wieloletni powrót Odysa do domu, w trakcie którego przeżywa liczne przygody i mierzy się z różnymi przeciwnościami losu; powrót jako symbol ludzkiej determinacji, męstwa, odwagi i konsekwencji. b) W pustyni i w puszczy: pełen niebezpieczeństw i przygód powrót do domu dwojga dzieci, którzy dzięki wzajemnej pomocy, wsparciu i odwadze osiągają swój cel. c) Odys: metaforyczne odwołanie się do motywu Itaki, który uosabia ludzki los i życiową tułaczkę każdego człowieka. d) Przedwiośnie: powroty Seweryna Baryki – z wojny do Baku, gdzie spotyka się z synem, a następnie z Baku powraca do Polski. e) Mały Książę: powrót Małego Księcia na swoją planetę, gdzie czeka na niego Róża, jako symbol dojrzałości tytułowego bohatera. 3. Wnioski: a) Powrót to wielkie wyzwanie dla bohaterów literackich, którzy w jego trakcie muszą mierzyć się z różnymi przeszkodami. b) Powrócenie do domu wiąże się ze szczęściem i spełnieniem. c) Po powrocie bohaterowie stają się dojrzalsi, mądrzejsi oraz bardziej doświadczeni. Dom, reż. Jan Łomnicki Serial opowiada historię warszawskiej kamienicy przy ul. Złotej i jej mieszkańców, którzy wracają z wojny do zniszczonej stolicy. Tutaj próbują się odnaleźć w nowej rzeczywistości, nie zgadzając się jednak z komunistycznym reżimem. Produkcja osadzona jest głęboko w realiach społecznych i politycznych powojennej Polski, wplatane są tu nawet fragmenty popularnej wówczas kroniki filmowej. Lokatorzy wracają dokładnie w miejsce, z którego musieli uchodzić w czasie wojny, każdy z nich niesie bagaż własnych traumatycznych przeżyć, a zarazem wraca z nadziejami, czegoś lub kogoś oczekuje. Tytułowy dom jest centrum rodzinnego życia tych osób, a zarazem w większym wymiarze jednoczy wszystkie te splątane ludzkie historie, staje się miejscem spotkań i odbudowania więzi. Alternatywy 4, reż. Stanisław Bareja Serial przedstawiający zagospodarowanie świeżo wybudowanego osiedla wielkopłytowego. Oprócz zwyczajnych lokatorów bloku przy ulicy Alternatywy niebagatelną rolę odgrywa postać gospodarza – Stanisława Anioła, podporządkowującego się, a zarazem chcącego zaimponować pracownikom spółdzielni mieszkaniowej. Gospodarz, miast być dozorcą, wprowadza w bloku, który wbrew odczuciom mieszkańców nazywa ciepło domem, rządy żelaznej ręki, organizuje więc spotkania chóru, klubu lokatora itp., a przy tym próbuje uczynić z mieszkańców donosicieli. Dzieło Barei jest farsą nie tylko na temat peerelowskiego budownictwa mieszkaniowego, ale również sposobu działania ówczesnych władz, pozbawiających obywatela nawet domowej prywatności. Inne przykłady filmowe: Wojna domowa, reż. Jerzy Gruza (dom jako centrum akcji, konflikty rodzinne);Skąpiec, reż. Louis de Funes (adaptacja dramatu);Nie ma róży bez ognia, reż. Stanisław Bareja (problemy mieszkaniowe w PRL).

motyw powrotu do domu w filmie